‘සුජාත දියණිය’ ටෙලිනාට්‍යයේ චංගුමී -සිතාරා පවිත්‍රානි

 

සිතාරා පවිත්‍රානි යනු දශක ගණනාවක් පුරා ශ්‍රී ලාංකේය ගුවන්විදුලි සහ හඬකැවීම් ක්ෂේත්‍රය තුළ තමන්ගේ අසමසම හඬ පෞරුෂයෙන් සහ විශිෂ්ට කුසලතාවයෙන් ප්‍රේක්ෂක හදවත් දිනාගත් සම්භාවනීය කලාකාරිනියකි. ඇය මෙරට ප්‍රේක්ෂකයින් මහත් ආදරයෙන් වැලඳගත් සුජාතා දියණිය හි ‘චංගුමී, ‘රාමායණය’ හි සීතා, ‘කූඹිච්චි’ හි ‘කූඹිච්චි, ‘මතක සිතුවම්’ හි සයිම්ඩං, ‘ගිගුරුම් දනව්ව’ හි අරුෂ්කා, ‘ටින් මෑන්’ හි ඇස්කඩේලියා, ‘ස්කූබි ඩූ’ හි වෙල්මා, ‘ඇතුළු තවත් බොහෝ අමරණීය චරිත රැසකට හඬ කවමින් තම නාමය ක්ෂේත්‍රය තුළ ස්වර්ණමය අකුරෙන් සටහන් කළාය. නිවේදිකාවක, හඬකැවීම් ශිල්පිනියක මෙන්ම දැනට ප්‍රමුඛ පෙළේ යෝගා උපදේශකවරියක ලෙසද කටයුතු කරන ඇය තමන් ආ කලා චාරිකාවේ ආරම්භය මෙන්ම ඇගේ අත්දැකීම් පිළිබඳව අප සමඟ පැවසුවේ මෙවැනි කතාවකි.

“මම මුලින්ම ක්ෂේත්‍රයට එන්නේ නිවේදිකාවක් විදිහට. මගේ අම්මා ගුවන්විදුලි නිවේදිකාවක් විදිහට කටයුතු කළා. ඇය මාලා වජිරා පෙරේරා. කුඩා කාලේ අම්මා එක්ක හැමවෙලේම ඉන්න තිබ්බ ආසාව නිසාම මම අඬලා ගුවන්විදුලියට යනවා. එහෙම යන එන අතරතුරේදී තමයි මට සුමනා ජයතිලක නැන්දාගේ ‘හඳ මාමා’ වැඩසටහනට සම්බන්ධ වෙන්න අවස්ථාව ලැබෙන්නේ. මුලින් මම ගීත කියන්න, කවි කියන්න බැහැ කිව්වත්, පස්සේ මයික්‍රෆෝන් එකක් ඉස්සරහට ඇවිත් ‘රන්වන් පාටයි සමනලයා’ ගීතය ගැයුවා. එතැනින් තමයි මගේ ආරම්භය සිදු වුණේ. ඊට පස්සේ ගුවන්විදුලියේ අය මාව විවිධ වැඩසටහන්වලට සහභාගී කරගත්තා.”

එලෙස කුඩා කාලයේදීම ළමා ශිල්පී පරීක්ෂණයෙන් මෙන්ම සරල ගී ‘බී’ ශ්‍රේණියේ ශිල්පිනියක ලෙසද සමත් වූ ඇය, මහින්ද අල්ගමගේ කළ ‘ළමා පිටිය’ වැඩසටහන හරහා තවදුරටත් පෝෂණය වූවාය. උසස් පෙළින් පසුව දැඩි තරගකාරී හඬ පරීක්ෂණ රැසකින් ඉහළින්ම සමත් වෙමින් ශ්‍රී ලංකා ගුවන්විදුලි සංස්ථාවේ ස්ථිර නිවේදිකාවක ලෙස තේරී පත් වූවාය. එච්. එම්. ගුණසේකර, ගුණරත්න අබේසේකර සහ පාලිත පෙරේරා වැනි ප්‍රවීණයන්ගේ ගුරුහරුකම් මැද නිවේදන ක්ෂේත්‍රයේ ඉදිරියටම ගියාය. පසුව ‘සවන’ ගුවන්විදුලියට සම්බන්ධ වූ ඇය, රූපවාහිනී ‘නුගසෙවණ’ ඇතුළු සජීවී වැඩසටහන් රැසක්ද මෙහෙයවමින් තම නිවේදන පෞරුෂය තහවුරු කළාය.

නිවේදන ක්ෂේත්‍රයට අමතරව 1994 වසරේදී අතුල රන්සිරිලාල් අධ්‍යක්ෂණයෙන් විකාශය වූ ‘රාමායණය’ ටෙලිනාට්‍යයේ ‘සීතා’ ගේ චරිතයට හඬ කවමින් ඇය හඬකැවීම් ක්ෂේත්‍රයට පිවිසියාය. පළමු නිර්මාණයෙන්ම ප්‍රධාන චරිතයක් ලැබූ ඇය, පසුව ‘කූඹිච්චි’, ‘ටින් මෑන්’ හි ඇස්කඩේලියා, ‘ගිගුරුම් දනව්ව’ හි අරුෂ්කා, ‘ස්කූබි ඩූ’ හි වෙල්මා සහ ‘ඇරෝ ෆ්ලෑෂ්’ හි ෆෙලිසිටි ‘ඩයරි ඔෆ් අ විම්පි කිඩ්’ හි සුසාන්, ‘මනුතාපය’ හි කුෂඩි, ‘මරියා’ හි මරියා, ‘ගෞතම සම්බුද්ධ’ හි මහාමායා, ‘Crouching Tiger, Hidden Dragon’ හි ෂෙ ලෝන්ග්, ‘සමුදුර දියණිය’ හි එල්ගා වැනි විවිධත්වයෙන් යුතු චරිත රැසකට හඬ කැවූවාය.

ඇගේ හඬකැවීම් ජීවිතයේ විශාලතම හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය වූයේ ‘සුජාත දියණිය’ හි චංගුමීගේ චරිතයයි. එය සමස්ත ශ්‍රී ලාංකේය හඬකැවීම් ක්ෂේත්‍රයේම වෙනසක් කළ නිර්මාණයක් වූ අතර, ඉන්පසු ඇය හඬකැවීම් නිර්මාණ තෝරා බේරාගෙන කිරීමට විශේෂ තීරණයක් ගත්තාය. ක්ෂේත්‍රයේ දීර්ඝ කාලයක් නිරත වෙමින් චංගුමී වැනි ජනප්‍රිය ප්‍රධාන චරිත රැසක්ම නිරූපණය කර ඇති බැවින් සහ වර්තමානයේ විකාශය වන ඇතැම් නිර්මාණවල පවතින ගුණාත්මකභාවයෙන් තොර තේමාවන් පිළිබඳව සෑහීමකට පත් විය නොහැකි නිසාත් මෙම තීරණයට එළඹුණ බව ඇය අප සමඟ පැවසුවා. එමෙන්ම, නවකයන්ට අවස්ථාව ලබා දී තමන්ට මානසිකව සතුටක් ලැබෙන, තෘප්තිමත් විය හැකි උසස් නිර්මාණයක් ලැබුණහොත් පමණක් කලාතුරකින් දායක වීම ඇගේ ප්‍රතිපත්තියක් බව ඇය සඳහන් කළා. ඒ අනුව, කොරියානු සහ චීන ටෙලිකතා මාලා අතරින් චංගුමීගෙන් පසුව එම රංගන ශිල්පිනියම සිටි ‘මතක සිතුවම්’ හි සයිම්ඩං චරිතය සහ’ඉක්කයි මායි‘ හි යොන්ග් වෝ ඔක්, ‘සිහින මන්දාකිණි’ නම් චීන කතාවට හැරෙන්නට වෙනත් නිර්මාණ සඳහා ඇය යොමු වූයේ නැත.

හඬකැවීම් ක්ෂේත්‍රයට පැමිණීමට ආශා කරන අලුත් පරම්පරාවටද ඇය වටිනා උපදෙසක් ලබා දුන්නාය.

ආශාව තිබූ පමණින්ම ක්ෂේත්‍රයේ රැඳී සිටිය නොහැකි බවත්, ඒ සඳහා නිරන්තර අභ්‍යාසය සහ කැපවීම අත්‍යවශ්‍ය බවත් ඇය පෙන්වා දුන්නාය. දෙබසක් කියනවා කියන්නේ නිකම්ම පේළියට කියවන එකක් නොව මුහුදු රැල්ලක් මෙන් හඬ උස් පහත් කරමින් හැඟීම් නිසියාකාරව ප්‍රකාශ කිරීමක් බව සිතාරා කියන්නීය. පිළිගත් ආයතනයකින් ඉගෙනගෙන පුහුණුවීම හරහා තමන්ගේම හැකියාවෙන් ඕනෑම අයෙකුට ඉදිරියට යා හැකි බව ද සඳහන් කළාය.

ශ්‍රී ලංකාව තුළ හඬකැවීම් ශිල්පීන්ට සහ නිවේදකයින්ට නිසි ඇගයීමක් නොලැබීම සම්බන්ධයෙන් ඇය අප සමඟ පැවසුවේ මෙවැන්නකි.

“මිනිස්සු හඬකැවීම් වැඩසටහන්වලට බොහෝ සේ ඇලුම් කළද, මෙරට තුළ එම ශිල්පීන් අභිප්‍රේරණය කෙරෙන නිසි සම්මාන ක්‍රමවේදයක් නොමැති වීම කනගාටුවට කරුණක්. හඬකැවීම් ශිල්පීන් වෙනුවෙන් ජාතික මට්ටමේ සම්මාන උලෙළවල් පැවැත්වෙන්නේ නැති තරම්. සාමාන්‍ය චිත්‍රපට හා ටෙලිනාට්‍ය සඳහා වසරේ හොඳම නිර්මාණ හා ශිල්පීන් තේරීමේදී විනිශ්චය මණ්ඩලයක් මඟින් පුළුල් ඇගයීමක් සිදු කෙරුණද, හඬකැවීම් ක්ෂේත්‍රයේදී එවැනි විධිමත් ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක නොවේ. කිහිප දෙනෙකු පමණක් තමන්ගේ නිර්මාණ ඉදිරිපත් කර එම සීමිත පිරිස අතරින් ජයග්‍රාහකයින් තේරීමෙන් නිසි ප්‍රතිඵලයක් හෝ සාධාරණයක් ඉටු වන්නේ නෑ. එවැනි අසම්පූර්ණ ක්‍රම හරහා සම්මාන ලබාගැනීමට වඩා නිහඬව සිටීම වඩා අගය කරනවා. සැබෑ ලෙසම එම වසරේ බිහි වූ සියලු නිර්මාණ විමසා බලා දක්ෂයින්ට නිසි තැන ලබා දෙන ක්‍රමවේදයක් අපේ රටේ හඬකැවීම් ක්ෂේත්‍රයට අත්‍යවශ්‍යයි.”

කලා ක්ෂේත්‍රයට අමතරව ඇය මේ වන විට යෝගා උපදේශනය කෙරෙහිද විශේෂ අවධානයක් යොමු කර ඇත. ඒ පිළිබඳව ඇය අප සමඟ පැවසුවේ මෙවැනි කතාවකි.

“යෝගා ගැන මගේ ලොකු ආශාවක් ආවේ 2008දී. එතකොට යෝගා එතරම් ප්‍රචලිත නැහැ. මම හොයලා, විවිධ ගුරුවරු ළඟ ඉගෙනගෙන, 2017දී ඉන්දියාවේ සිවානන්ද ආයතනයට ගිහින් යෝගා ගුරුවරියක් විදිහට ඉගෙනගෙන ඇවිල්ලා දැන් යෝගා ගුරුවරියක් හැටියටත් වැඩ කරනවා. මම යෝගා පන්ති කරනවා, වැඩමුළු මෙහෙයවනවා, විශ්වවිද්‍යාල සහ වෙනත් ආයතනවලින් හඬ රංගනය පිළිබඳව දේශනවලටත් මට ආරාධනා ලැබෙනවා. අනාගතයේදී මගේම කියලා යෝගා ඇකඩමියක් ආරම්භ කරන්න ලොකු බලාපොරොත්තුවක් තියෙනවා.”